KAGEL – POČECI MUZIČKOG TEATRA

Ansambl Studio 6

Ocenite kvalitet ovog programa

(2 glasova)

Maja Radovanlija gitara Nataša Penezić klavir Milana Zarić harfa Boban Stošić kontrabas Ivan Marjanović udaraljke Aleksandar Radulović udaraljke

Program:

Pas de Cinq (1965), za pet perkusionista

MM 51 – komad filmske muzike (1976), za klavir solo + video

Con Voce (1972), za tri izvođača

Sonant (1960), za gitaru, harfu, kontrabas i dva membranofona instrumenta

 

Ansambl Studio 6 predstavlja rani opus Maurisija Kagela (1931–2008), jednog od najznačajnijih i najuticajnijih kompozitora druge polovine 20. veka, nemačko-argentinskog porekla, poznatog po svom interesovanju za razvoj pozorišnog aspekta u izvođenju savremene muzike. Kagel je takve prakse pionirski promovisao, a one su u velikom usponu na međunarodnim savremenim muzičkim scenama.

Program koncerta Ansambl Studio 6 čine solistička i kamerna dela nastala u periodu između 1960. i 1970. godine, kao štu su Sonant za ansambl, MM 51 za klavir i video, Pas de Cinq i Con Voce. 

Više o kompozicijama:

Kompozicija Sonant iz 1960. godine uspostavlja koncept instrumentalnog teatra, kao jedne od centralnih ideja u Kagelovom stvaralaštvu. Instrumentalni teatar otkriva i priznaje telo izvođača na sceni, zahteva dramatizaciju dela kroz fizičke pokrete instrumentaliste, koji prestaje da igra dotadašnju ulogu tradicionalnog muzičara-izvođača. Tako izvođači verbalno komentarišu ili imitiraju sopstveno izvođenje (i izvođenje ostalih muzičara na sceni), te kreiraju zvuke u dramskom kontekstu, ističući ideju novog virtuoziteta – koncepta koji podrazumeva izuzetnu spret(/m)nost izvođača, ali koji istovremeno ne dozvoljava javno prikazivanje ovih kvaliteta (u pitanju su muzički i tehnički zahtevi najvišeg reda koji ostaju skriveni od očiju javnosti – publike). Kasnija Kagelova dela teže ka razvijanju teatra iz zvuka, kao što je to slučaj u kompozicji Pas de Cinq, u kojoj pet izvođača hoda sa štapovima za hodanje ili kišobranima, stvarajući ritmizovani zvuk prema unapred isplaniranoj koreografiji, odnosno unapred definisanim ritmičkim obrascima zadatog putovanja.

U kasnijoj fazi Kagelovog stvaralaštva nailazimo na dela koja se ističu potpunom individualnošću (u odnosu jedan prema drugom), te za ove kompozicije možemo reći da se opiru klasifikaciji u okviru uobičajenih stilskih odrednica. Kao uvek prisutne elemente možemo navesti izostanak homogenog muzičkog jezika, avangardna istraživanja u oblasti mešanih medija, trake i elektronsku opremu, verbalni angažman izvođača, aleatoričke postupke, itd. Klavirski komad MM 51, koji se bavi tumačenjem ljudskih strahova, možemo uzeti kao tipičan primer gorenavedenog. Za ovo delo kompozitor kaže: 

Kao u Šenbergovoj ’Pratnji za filmsku scenu’, tema ove klavirske kompozicije jeste tretman neizgovorenih strahova i opasnosti. Ali u suprotnosti sa Šenbergovim orkestarskim delom, koje je pisano autonomnim muzičkim jezikom ekspresionizma, u ovom delu su korišćene samo stereotipne formule, preuzete iz komercijalne muzike koja je svima poznata. Namernim odbacivanjem trenutnog savremenog stila pokušao sam da koristim drugačiju polaznu tačku za problem koji pruža kontrastna rešenja i realizacije. Već u prvim akordima dela, slušalac može da prepozna repertoar akustičnih anegdota, koji se lako može odvojiti od ilustracije pokretnih slika. Ali veza ove muzike s reprezentacijom uznemirujućih situacija – koje su samo nejasno ugravirane u memoriju slušalaca – dozvoljava tretman koji je kao kolaž različitih filmskih scena. Tako se od dramskih situacija različitog porekla može stvoriti određena obnovljena mentalna slika.

 

Slika

Informacije o programu:

Podelite na društvenim mrežama

O nama

 

Vojvode Živojina Mišića 4

26101 Pančevo, Srbija

 

+381 (0)13 440 944

+381 (0)13 440 945

Vesti

Program