Mike Stern

Mike Stern Band

MIKE STERN

ako je rođen u Bostonu, 1963. godine, Stern je odrastao u Vašingtonu, ali se vratio u Boston da studira na Koledžu Berkli. Posle koledža, sa 22 godine započeo je karijeru gitariste u grupi Blood, Sweat & Tears.

Preselio se u Njujork 1980. godine, gde ga je Miles Davis pozvao da učestvuje u njegovom povratku na scenu 1981. godine. Od 1983. do 1985. bio je na turneji sa bendom Jaco-a Pastoriusa Word of Mouth Band, a vratio se da bi išao na drugu turneju sa Milesom Davisom koja je trajala skoro godinu dana.

Svoj prvi snimak, Neesh, koji je snimio kao vođa benda , iza je 1985. godine za japansku kuću Trio Label. Godini dana kasnije, objavio je svoj prvi album za Atlantic, Upside Downside, radeći sa poznatim kolegama kao što su David Sanborn, Jaco Pastorius, saksofonista Bob Berg, basista Mark Egan i Jeff Andrews, klavijaturista Mitch Forman i bubnjari Dave Weckl i Steve Jordan. Naredne dve godine bio je član kvinteta Michaela Breckera.

Nakon Sternovog drugog albuma za Atlantic, Time In Place (1988), usledili su Jigsaw (1989) i Odds and Evens (1991), u kojima se jasno vide njegova gitarska veština i muzikalnost.

Dvedesete su se pokazale kao plodan i kritički uspešan period za Sterna. Njegov priznati album iz 1993. godine, Standards (And other songs), doneo mu je titulu „Gitariste godine” od strane čitalaca i kritičara Guitar Player magazine.

Sternovo deveto izdanje za Atlantic je bila saradnja sa kolegama Billom Frisellom i Johnom Scofieldom a koja je prigodno nazvana Play. Izdanje Voices (2001), njegov prvi izlet u vokalnu muziku, bilo je nominovano za Grammy.

Nakon 15 godina saradnje sa Atlantic kućom, Stern se prebacio u ESC, da bi 2004. godine izdao These Times, eklektični skup kompozicija u kojima su se pojavljivali poznati muzičari kao basista Richard Bona, saksofonista Kenny Garrett i bendžo svirač Bela Fleck.

Na internacionalnom džez festival u Montrealu u junu 2009. godine, Stern je dobio Miles Davis nagradu koja se dodeljuje međunarodno priznatim džez umetnicima, čiji je rad značajno doprineo obnavljanju ovog žanra.

Avgusta 2009. godine, Stern je objavio Big Neighborhood. Dugačak je spisak talentovanih muzičara koji su mu pomogli da završi ovo najnovije poglavlje u njegovoj beskonačnoj potrazi za novim i boljim zvukom: gitarista Steve Vai i Eric Johnson; basista-vocal Esperanza Spalding i Richard Bona; Medeski Martin & Wood; bubnjari Dave Weckl, Terri Lyne Carrington, Cindy Blackman i Lionel Cordew; basista Chris Minh Doky i Lincoln Goines, saksofonista Bob Franceschini i Bob Malach,trubač Randy Brecker i klavijaturista/producent Jim Beard.

DAVE WECKL

a više od 25 godina, Dave Weckl je među fanovima, kolegama i internacionalnom muzičkom zajednicom razvio i održao reputaciju jednog od najboljih bubnjara danas. Za to je dobio brojne nagrade i priznanja. Rođen je u St. Luisu u Misuriju, 8. januara 1960. godine od majke koja je volela muziku i oca koji je iz hobija svirao klavir. Dave je počeo da svira bubnjeve sa 8 godina. Tokom srednje škole, Dave je dobio mnogo nagrada od NAJE (Nacionalne Asocijacije Džez Edukatora) za izuzetne nastupe na takmičenjima u srednjoj školi. Sa 16 godina, počeo je da profesionalno radi sa lokalnim pop i džez grupama. 1979. godine se preselio na istočnu obalu da bi studirao muziku na Univerzitetu Bridžport u Konektikatu. Sa samo 19 godina, Dave je već bio priznat muzičar. Dok je svirao po klubovima Njujorka sa bendom Nite Sprite, Dave je počeo da dobija priznanja od poznatih studijskih muzičara kao što su Steve Kahn, Michael Brecker, i posebno bubnjarska veličina Peter Erskine.

Legendarni basista Anthony Jackson preporučio je Davea kao učesnika na prestižnoj Simon and Garfunkel turneji 1983. Nakon ove turneje Davea su ubzo redovno počeli da zovu za radio i TV džinglove i snimanja sa muzičarima kao što su George Benson, Peabo Bryson, Diana Ross i Robert Plant. Michael Brecker ga je 1985. predložio za člana novog benda Chicka Corea - Elektric Band. To je bio početak sedmogodišnje saradnje sa Elektric i Akoustic Bendom. Izdali su devet snimaka i 3 video spota i dobili Grammy za prvi album Akoustic benda. Kao solo umetnik, Dave je do sada snimio i producirao devet snimaka, uključujući i GRP/MCA solo izdanje Masterplan, Heads Up i Hardwired. Dave je 1985. godine ostvario svoj dugo priželjkivani cilj i oformio bend za svetsku turneju. Dave Weckl Band je objavio pet studijskih snimaka, ukljičujući i Rhythm Of The Soul, Synergy, Transition, Perpetual Motion, i Multiplicity.

U poslednje vreme Dave nalazi zadovoljstvo u poslu pratećeg muzičara. Redovno se pridružuje muzičarima Mike-u Sternu, Chucku Loebu i Ozu Noyu , među ostalima. Kada nije na turneji, Dave se bavi produkcijskim poslom u svom kućnom studiju u Los Anđelesu. Takođe, svake godine podučava u Drum Fantasy kampu.

BOB MALACH

edan od najdinamičnijih saksofonista na džez sceni, Bob Malach, spaja energični zvuk sa sofisticiranim izazovom harmonije. Još od prvih tinejdžerskih snimaka u njegovom rodnom gradu, Filadelfiji, i bezbrojnih svirki na pocetku karijere, sa imenima kao sto su Spinners, Lou Rawls, i Jackson Five, Malach je u svoj rad uneo energičnost i fascinantnu melodičnost. Njegova genijalna muzikalnost ga je, u mlađim danima, odvela na prestižne nastupe sa legendom basa Stenlijem Klarkom, pijanistom i kompozitorom Horasom Silverom i mnogim drugima. Ubrzo nakon toga započeo je šestogodišnju saradnju sa Steviem Wonderom, za vreme koje je učestvovao na pevačevim poznatim albumima Hotter than July i Woman in Red.

Saksofon Boba Malacha može se čuti na najrazličitijim projektima, kao što su Madonin prvi album, kolekcija Milesa Daviesa i Quincya Jonesa uživo snimljena u Montrou, i nekoliko turneja sa legendarnim rokerom Steve-om Millerom. Od objavljivanja njegovog solo debi albuma Moodswings 1990. godine, Malach je nastupao kao solista na turnejama i snimcima slavnih gitarista Mike-a Sterna i Robbena Forda. Bob Malch je 2006. i 2007. godine išao na turneju i snimao sa Barbrom Straisend. Sem toga što nastupa kao pratnja drugim umetnicima, trenutno proširuje svoje veštine na klarinetu, a nedavno je, kao solista, nastupao sa svetski poznatim Metropol Orkestrom i Frankfurtskim Radio Orkestrom.

CHRIS MINH DOKY

oky se rodio 1969. godine, od majke Dankinje i oca Vijetnamca, u vreme kada je muzika bila porodična preokupacija. Sa šest godina je počeo da svira klasični klavir i osvojio nekoliko nagrada na lokalnim takmičenjima. Sudbina je umešala prste kada je jednog dana, u srednjoj školi, uzeo u ruke električnu bas gitaru.

Kada je napunio 16 godina, nešto se promenilo nakon slušanja My Funny Valentine od Milesa Davisa. Prebacio se na akustičnu bas gitaru i ubrzo je svirao u džez klubovima u Kopenhagenu u koje nije bio ni dovoljno star da uđe. Brzo nakon 18. rođendana Doky je otišao u Njujork. Uskoro je počeo da snima i svira sa drugim muzičarima u usponu sa Menhetna.

Njegov bas mu je doneo reputaciju odličnog pratećeg muzičara i jednog od najinovativnijih solista u Njujorku. Veliki preokret se desio kada ga je Mike Stern pozvao 1991. godine da se priključi njegovom bendu. Ubrzo je Doky svirao sa velikim muzičarima koje je slušao u mlađim danima: Michael Brecker, David Sanborn, Ryuichi Sakamoto, Mike Stern, Michele Camilo, Trilok Gurtu, Bireli Lagrene, John Scofield, Kenny Garret i drugi.

Doky je 1994. godine udružio snage sa bratom Nielsom Lan Doky-jem i formirao bend Doky Brothers. Sa privlačnom ravnotežom tradicije i smele interpretacije dva albuma ovog dueta, snimljena za Blue Note kuću, privukla su širu publiku ka džezu.

Minh, Doky-jev prvi internacionalni solo album, objavljen 1998. godine, podigao je njegovu karijeru na još viši nivo. Usledila je prva od mnogih svetskih turneja.

Njegovo poslednje delo je Scenes from a dream, album koji on naziva prekretnicom, i kaže da ga nije ga mogao napraviti ranije jer je upravo sada pravo vreme za to. Album donosi svežinu i još jedno je svedočanstvo mnogostranosti koju je Doky pokazao na albumima kao što su džez.fank album Listen Up, The Nomad Diariessa spojem elektronike i džeza i živopisan izraz albuma Cinematique.

Danska kraljica ga je 2010. godine, proglasila za Viteza džeza za njegov doprinos umetnosti. Dve godine ranije, internacionalna fondacija Ben Webster dodelila mu je istoimenu nagradu za njegova dela u džez muzici.

Lynne Arriale

Lynne Arriale Convergence Trio

ynne Arriale je već sa tri godine otkrila svoj omiljeni intrument, nakon što je dobila na poklon dečiji plastični klavir. Od tada nije prestala da ga obožava i svakodnevno svira. Nakon što je završila više muzičkih škola koje je pohađala u detinjstvu i ranoj mladosti, diplomirala je na odseku za klasičan klavir na Wisconsin Conservtory of Music, a interesantno je da se tek u 24-25. godini zainteresovala za jazz. U Japanu je 1991. godine nastupala na turneji 100 Golden Fingers sa jazz legendama kao što su: Hank Jones, Tommy Flanagan, Kenny Barron, Harold Mabern, Junior Mance, Monty Alexander, Roger Kellaway, Ray Bryant i Cedar Walton. Dve godine kasnije, pobedila je na renomiranom takmičenju Great American Piano Competition, nakon čega je oformila svoj jazz trio, koji je kasnije prerastao u kvartet. Svirala je sa velikim brojem poznatih muzičara i nastupala na svim značajnim jazz festivalima. Lynne je takođe i profesor na jazz odseku fakulteta The University of North Florida u Jacksonvillu, a učestvuje i u više edukativnih i takmičarskih programa poznatih festivala, navodimo neke: Montreux Jazz Competition, American Pianists Association Fellowship Awards, The Kennedy Center’s Mary Lou Williams Competition, Jacksonville Piano Competition.

Tribute To Bill Evans

Tribute To Bill Evans

GALA KONCERT POSVEĆEN ROBERTU HAUBERU (kompozitoru i aranžeru)

STANKO JOVANOVIĆ dirigent IVAN ALEKSIJEVIĆ solista, klavir BEOGRADSKI SIMFONIČARI DUŠAN IVANIŠEVIĆ, OGNJEN POPOVIĆ, KRISTIJAN MLAČAK, DRAGAN ĆALINA, DUŠAN NOVAKOV istaknuti pančevacki jazz muzičari

vaj ansambl okupio je izuzetne soliste sa ciljem da se što bolje interpretira sjajno aranžersko dostignuće Roberta Haubera, koji je aranžirao neke od najtežih i najlepših kompozicija Bill Evansa, velikog pijaniste i jazz revolucionara, koji je ostavio neizbrisiv trag u svetskoj kulturnoj baštini. Ovo je jedan od retkih pokusšaja u svetu da se klavirska trija Bill Evansa aranžiraju za gudački ansambl, tako da mozemo slobodno reći da ce publika na pančevackom festivalu prisustvovati svojevrsnoj premijeri, i jednom izuzetnom muzičkom ostvarenju koje na najlepši način predstavlja domaći jazz i aranžersko majstorstvo Roberta Haubera.

ROBERT HAUBER

Počeo je sa radom jos davne 1952. godine u Radio Beogradu, pišući za Oktet Mihajla Živanovića, a kasnije za gudački ansambl Ilije Genića i jazz orkestar Radio Beograda. Godine 1959. prvi put odlazi iz zemlje i počinje privatno usavršavanje aranžiranja,kompozicije i klavira. Od tada boravi u Švedskoj, SAD-u, Švajcarskoj i Nemackoj. Tokom svog radnog veka i boravka u tim zemljama saradjivao je sa mnogima i pisao za brojne ansamble i Big Band-ove u Evropi i Americi. Njegovi aranžmani su uvek bili ispred svog vremena trudeći se da prate tokove i nove pravce u savremenoj muzici.

Triple Ace

Triple Ace

DANIEL NÖSIG

ođen je u Austriji, 1975. godine i počeo je da svira trubu sa 9 godina. Završio je studije u Konzervatorijumu u Klagenfurtu i nastavio školovanje u Holandiji, na Kraljevskom Konzervatorijumu u Hagu (sa Jarmom Hoogendijkom, Erikom Vloeimansom i Ackom van Rooyenom). Iternacionalni projekat, “Take the duck”, je džez grupa koju vodi sa belgijskim saksofonistom Thoinem Thysom. Upravo je objavljen njihov CD, “Live at UMIT”.

Pored „Take the duck“, radi i sa bendom "NÖSIT" Daniel Nösig/Primus Sitter kvartet feat. Raphael Preuschl I Christian Salfellner. Takođe je radio i kao prateći muzičar, i to u: Austrijskom Džez Orkestru pod vođstvom Ericha Kleinschustera, BuJazzO pod vođstvom Petera Herbolzheimera, Velikom orkestru kraljevskog konzervatorijuma u Hagu pod vođstvom Boba Mintzera, Jima McNeelya, Johna Ruoccoa, Henka Meutgeerta i Jerrya van Rooyena, Bečkom koncertnom džez orkestru, New Cool Collective Big Band, European Jazz Youth Orchestra 2001 sa Benjaminom Hermanom…

DUŠAN NOVAKOV

ođen je 1970. godine u Pančevu. Od 1986. do 1988. pohađa međunarodni džez seminar u Grožnjanu (pod upravom Reggija Workmana). U periodu od 1989-1998 studira na Univerzitetu za muziku i izvođačke umetnosti u Gracu, Austrija; diplomira na džez odseku i od 1996-1997 studira na Akademiji umetnosti u Roterdamu. Sarađivao je sa Mark Murphy, Oliver Lake, George cables, Michelle Hendricks, Toninio Horta, Dusko Gojkovic, Valery Ponomarev, Andi Bey, bread Lealy, Karl Ratzer, Timna Brauer, Elias Meiri ensemble, Fernando Correa, Fritz Pauer, Big Band Graz, Frank Lacy, Gregory Porter, Paul Zauner, Andy Middleton... Od 1991. nastupa sa različitim međunarodnim ansamblima u džez klubovima i na festivalima u SAD, Kini, Južnoj Africi, Izraelu, Austriji, Nemačkoj, Italiji, Francuskoj, Slovačkoj, Mađarskoj, bivšoj Jugoslaviji, Estoniji, Poljskoj, Holandiji, itd.

OLIVER KENT

ođen je 1969. godine u Insbruku. Od 1985 do 1986. godine studira klasični klavir kod svog oca Fuata Kenta u Vorarlbergu. U Beč se seli 1987. godine, kako bi se potpuno koncetrisao na džez klavir, studira klavir i muzičku teoriju na “Konservatorium der Stadt Wien”.

Prve angažmane imao je sa internacionalno poznatim muzičarima kao što su Karl Ratzer, Art Farmer i Idris Muhammed. Između 1993. i 1995. godine, proveo je godinu dana u Njujorku gde je, pored ostalih, radio i sa trubačima Eddiem Hendersonom i Valeriem Ponomarevim.

Vraća se u Beč 1995. i postaje stalni član austrijske i evropske džez scene, radeći sa sledećim muzičarima: Sheila Jordan, Leo Wright, David Friedman, Hannibal Marvin Peterson, Mark Murphy, Howard Johnson, Lou Tabakin, Clark Terry, Allan Praskin, Delfayo Marsalis, Concert Jazz Orchestra Vienna, Jazz Big Band Graz, Gansch and Roses, Nuguyen Le, Ron McClure, Bobby Shew, Pete Yellin, Ingrid Jenson, Alvin Queen, Vincent Herring, Bobby Watson, Jim Pepper, The New York Voices, Take Six, Ed Neumeister, Warren Vache, Wolfgang Muthspiel, Don Menza, Patti Austin, John Hollenbeck, Theo Blackman, Kurt Elling, John Hendricks, Bennie Mauphin, Grant Steward, Dusko Goykowich, Benny Baily, Dzihan & Kamien, Marianne Mendt, Mario Gonzi, Herwig Gradischnig, Roman Schwaller, Jimmy Cobb, Johnny Griffin,Paulo Cardoso, Johannes Enders, Andy Scherrer, Franko Ambrosetti, Benny Golson, Ferdinand Powell.

ULI LANGTHALER

ođen je 1959. godine u Lincu, u Austriji. Studirao je bas na Gradskom Konzervatorijumu u Beču u klasi Rudolfa Hansena. Od 1987. – 1991. bio je član Scenskog orkestra u Beču. Od 1990. godine podučava džez-bas improvizaciju i ansambl na Privatnom Konzervatorijumu u Beču, a od 1992. na Državnom Konzervatorijumu u Klagenfurtu, u Austriji.

Projekti: KentLangthaler 7, Bassline Trio sa Erwinom Schmidtom i Jorisom Dudliem, Concert Jazz Orchestra Vienna, Uli Langthaler Quartet, Jazz Ahead Trio sa Heinzom von Hermannom i, Ericom Bachträglom, Robert Bachner Quintet.

Koncerti i turneje: HR Bigband, R. Österreicher Big Band, Bigband Maschine, Coolinger, Karl, Ratzer, Heinz v. Hermann Trio i Quintett, Leo Wright, Ronny Bourage, Billy Harper, Lev Tabakin,, Mike Stern, Frank Gambale, Harri Stojka,, Ack van Royen, Phillip Catherine, Don Mezer, Jimmy Cobb, Dusko Goykovich, i drugi.

Vladimir Kostadinović New York Quartet

Vladimir Kostadinović New York Quartet

VLADIMIR KOSTADINOVIĆ

ubnjar, kompozitor i aranžer, rođen je u Kovinu 22. 08. 1980. Započeo je muzičko obrazovanje u sedmoj godini, kada je upisao nižu muzičku školu za harmoniku. Počeo je da svira bubnjeve sa jedanaest godina kada je dobio i svoj prvi bubanj od brata Srdjana.Bubnjevi su oduvek bili njegova prava ljubav.Vladimir spada među bubnjare koji su svestrani i sposobni da sviraju različite stilove muzike. Avgusta 2009 je pozvan da se pridruži sastavu Toni Monaka.Vladimir je takođe formirao svoj kvartet sa Jimmy Greene, Danny Grissett i Matt Brewer, sa kojim izvodi sopstvene kompozicije.Godine 2009 odlazi u Njujork sa svojom bendom i snima svoj prvi CD Course Of Events. Imao je zadovoljstvo da deli binu sa muzičarima poput: Danny Grissett, Jimmy Greene, Matt Brewer, Kiyoshi Kitagawa, Tony Monaco, Rob Bargad, Duško Gojković, Renato Chicco, Fritz Pauer, Harry Sokal, Herwig Gradischig, Chris Jefferson, Eddi Palermo, Flavio Boltro, Stjepko Gut...

Završio je osnovnu i srednju muzičku školu u Beogradu i diplomirao na odseku za džez u klasi Miroslava Karlovića.Nakon srednje muzičke škole Vladimir upisuje Muzički Univerzitet za Izvođačku umetnost, u Gracu. 2009. diplomirao, magistrirao, sa najvišim ocenama u klasi Profesora Hauard Tomas Kertisa.

JAKA KOPAČ

očeo je da svira saksofon kada je imao 14 godina. Već sa 16 godina je u Zagrebu počeo da uzima časove saksofona od Saše Nestorovića (Zagreb Saxophone Quartet). Sa 18 godina, Jaka započenje studije saksofona kod Karheinza Miklina na Univerzitetu za muziku i dramske umetnosti u Gracu, u Austriji. Njegov talenat su brzo primetili u Gracu, i jedan od njegovih profesora, trubač Stjepko Gut, odveo ga je u Njujork da sluša lokalne svirke i upozna američke muzičare. Od tada je Jaka nekoliko puta išao u Njujork, gde je uzimao privatne časove od Bradforda Lealia, Vincenta Herringa, Miguela Zenona, Jaleela Shawa i Johna Percella.

Sa 22 godine, Jaka je u Parizu prisustvovao međunarodnoj audiciji za Berkli Koledž, gde mu je odobrena stipendija od 40000$ za 4 godine. Kako su troškovi za studiranje na Berkliju i dalje bili visoki za njega, morao je da napusti svoj san o studiranju u Americi. Nakon toga je od više muzičara po Evropi čuo da preporučuju Akademiju Sibelius u Finskoj a posebno njen visoko kotirani džez odsek. Jaka je prvi put došao na Sibelius kao student na razmeni 2006. godine. Zatim je, sledeće jeseni, započeo master studije na džez odseku. Tokom svoje karijere, svirai je u nekoliko ansambala i velikih orkestara (Big Band): European Youth Jazz Orchestra, the European Movement Jazz Orchestra, the New York University Big Band, the RTV Big Band Slovenia, HMG Big Band (Zagreb-Graz), The Fool Cool Jazz Orchestra (Slovenia), the Graz Big Band, Sibis Big Band (Helsinki), Grupa Igora Lundera (Zagreb Saxophone Quartet) i Outi Tarkiainen Nonet.

Radio je na zajedničkim projektima sa sledećim muzičarima: Jonathan Blake, Jimmy Owens, Dack Hammond, Dusko Gykovic, Bosko Petrovic, George Garzone, Lennie Pickett i Primož Grašič. Takođe je nastupao u poznatim evropskim džez klubovim, kao što su: UMO Jazz club i Storyville (Helsinki), Jazz House (Copenhagen) Porgy & Bess i Birdland (Beč). Pored toga, održavao je koncerte kao član raznih grupa u Kini, Portugaliji, Francuskoj, Nemačkoj, Austriji, Sloveniji, Hrvatskoj, Srbiji, Finskoj, Danskoj i Švedskoj.

VICENTE ARCHER

ođen u Vudstoku (Njujork). U ovom istorijskom i kulturološki bogatom gradu, slušao je velike džez umetnike kao što su Dave Holland, Jimmy Cobb, Jack DeJohnette, i drugi.

Svoju muzičku karijeru gitariste počeo je sa 16 godina. Uglavnom je bio samouk, učeći sa ploča Wesa Montgomerya i Georgea Bensona koje su imali njegovi roditelji. Tih godina je stvarao svoj muzički ugled svirajući u regiji Hudson Valley sa raznim grupama od Olbenija do Njujorka. Nakon završetka srednje škole, Vicente je primljen na New England Conservatory (NEC) u Bostonu, gde je diplomirao na studijama džeza. Neki od njegovih predavača bili su gitarista Gene Bertoncini, saksofonista Jerry Bergonzi, i pijanista Danilo Perez. Po završetku prve godine na NEC-u, Vicente je prešao na bostonski Northeastern University gde se sa gitare prebacio na akustični bas.

Godinu dana nakon što se prebacio na bas, saksofonista i pronalazač mladih talenata, Donald Harrison, pozvao je Vicentea da se priključi njegovoj grupi.

Dok je još uvek bio na koledžu, Vicente je svirao i u Eric Reed Trio. Juna 2000. dobio je diplomu menadžera informacionih sistema preselio se u Njujork gde je ubrzo počeo da nastupa i ide na turneje sa muzičarima kao što su Kenny Garrett, Terence Blanchard, Tom Harrell, Freddie Hubbard, Marlena Shaw, Deborah Cox, Louis Hayes, Curtis Fuller, Mark Whitfield, Roy Haynes, Geri Allen, Stanley Jordan, Karrin Allyson, Wycliffe Gordon, Stefon Harris, Janis Siegel, Lewis Nash, Carl Allen, The Lincoln Center Jazz Orchestra i mnogi drugi.

DANNY GRISSETT

ijanista i kompozitor, Danny Grissett, je relativno nov muzičar na njujorškoj džez sceni. Počeo je da svira klavir sa pet godina. Danny je nastavio da uvežbava klasičan klavir i kroz srednju školu i koledž, i 1998. dobio fakultetsku diplomu iz muzičkog obrazovanja.

Za sve to vreme, razvijao je ljubav prema džezu. Svoju ljubav prema džezu istraživao je dalje na postdiplomskim studijama, i 2000. godine dobio zvanje mastera umetnosti za džez izvođenje. Studije je završio 2001. god. na prestižnom Thelonious Monk Institutu. Studirao je kod džez veličina kao što su Barry Harris, Herbie Hancock, Terence Blanchard, Kenny Barron, Bobby Watson, Jimmy Heath i Carl Allen. U leto 2003. Danny se seli u Njujork, i, već u toku prvih nekoliko meseci tamo, postaje prateći muzičar umetnicima kao što su Vincent Herring i Vanessa Rubin. Danny-ja možete čuti na snimcima Vincenta Herringa Mr. Wizard, i Ends and Means na High Note, i Live at the Bird’s Eye. Takođe je bio član kvinteta Toma Harrella, pojavljujući se na sledećim izdanjima poznatog trubača: Light On (2007) i Prana Dance (2008). 2006. je snimo svoj debi album, Promise, kao vođa svog trija. Allmusic.som je album ocenio kao”…izuzetan, i moguće jedan od najboljih debija 2006. godine.” Grissett je nastupao u bendovima Nicholasa Paytona, Stevea Wilsona, Bustera Williamsa, Russella Malonea, i Jeremy-ja Pelta. Takođe radi i kao studijski muzičar i snima sa već pomenutim Peltom, kao i sa Jimmy Greenom, Lageom Lundom, and Tomom Harrellom.I dalje nastupa na međunarodnoj sceni, na džez festivalima i klubovima u Italiji, Francuskoj, Nemačkoj, Japanu, Južnoj Africi, Kolumbiji i mnogim gradovima u Americi. Nastupao je sa poznatim muzičarima kao što su Freddie Hubbard, Benny Golson, The Mingus Big Band, Marcus Strickland, Steve Nelson, i Louis Hayes.

PROGRAM

11.11. u 20.30h Dvorana KCP

MIKE STERN BAND featuring DAVE WECKL

• Mike Stern - guitar
• Bob Malach - sax
• Chris Minh Doky - el. & ac. bass
• Dave Weckl - drums

12.11. u 20.30h Dvorana KCP

LYNNE ARRIALE CONVERGENCE TRIO

• Lynne Arriale – piano
• Martin Gjakonovski – bass
• Anthony Pinciotti - drums

12.11. u 22.00h Dvorana KCP

TRIPLE ACE

• Daniel Nosig – trumpet
• Oliver Kent – piano
• Uli Langthaler – bass
• Dušan Novakov – drums

12.11. u 23.30h Foaje KCP

Jam session

13.11. u 20.30h Dvorana KCP

TRIBUTE TO BILL EVANS

GALA KONCERT POSVEĆEN ROBERTU HAUBERU (kompozitoru i aranžeru)

• Dirigent: Stanko Jovanović
• Solista: Ivan Aleksijević – klavir
• Beogradski Simfoničari
• Istaknuti pančevacki jazz muzičari (Dušan Ivanišević, Ognjen Popović, Kristijan Mlačak, Dragan Ćalina, Dušan Novakov...)

13.11. u 22.00h Dvorana KCP

VLADIMIR KOSTADINOVIĆ NEW YORK QUARTET

• Vladimir Kostadinović – drums
• Danny Grissett – piano
• Vincente Archer – bass
• Jaka Kopač – alt sax

13.11. u 23.30h Foaje KCP

Jam session