Danica Pavlović je rođena 1976. u Beogradu.

Objavila je zbirke pesama Vertikalni horizont (Matica srpska, 2002), Slobodna teritorija (Orion Art, 2011) i Zabava kod mojih ja (KCNS, 2025).

Kao članica Ažinove škole poezije i teorije koju je vodila Dubravka Đurić, bila je urednica i autorka u zborniku Diskurzivna tela poezije (AŽIN, 2004).

Od 2008. godine je bila jedna od saradnica časopisa ProFemina.

“Veoma je zabavno živjeti beskrajne mnogolikosti svojih ja. Iskušavati neprekidne nizove i kombinatorike mogućnosti identiteta, potencijale onoga što je ljudsko, jer ljudskost i jeste, prije svega, mogućnost. Veoma je, dakle, to zabavno, osim što nije.

Neoliberalni svijet, kao i postmoderni rezon kao njegov ključni izričaj, potenciraju sliku identiteta kao krpeža, kao beskrajne igre i promjene u kojoj bi mnogolike identitetske uloge suštinski trebalo da budu izbor, dok se sistemska oblikovanja identifikacija nameću kao čvrsta, ograničena, pa čak i podmukla, jer pitanje koliko smo ih svjesni i gdje je tačno granica između našeg pristajanja na prinude i sâme prinude.

I onda se dogodi zbirka lucidne pesnikinje koja ovo propituje, pjesničkim sredstvima dakako, i pokazuje nam koliko je napetost između identitetskih kliješta u koja nas strukturni pritisci uguravaju i ko-fol-slobodnog izbora različitih identifikacija prilično zapetljana stvar.

Na tragu Gramšijevog pesimizma razuma i optimizma volje, zbirka propituje i secira surovu realnost, ali ostavlja i prostor nade i optimizma. Naznačuje da je moguć put od svijeta u kojem je iščezla magija (u kojem se gasi rajhovska kreativna energija orgon, u kojem su svi prinuđeni staviti gas masku i razmenjivati shodno mejnstrim ili kripto valutama, u kojem se se luta sa strahom...) ka svijetu u kojem će se moći pričati očima i glasom boje slonovače, komunicirati korenjem i gledati porama, u kojem će se razmahati i ženska solidarnost…”

Maja Solar, tekst Identiteti u raljama smrto-života: voljeti sebe, da, u nekom novom svijetu!

“U tematskom smislu, “Zabava kod mojih ja” knjiga je višestrukog propitivanja identitetske zbunjenosti u vremenu sve ubrzanijeg i luđeg svijeta, nastojanje da se dođe do sebe, da se sačuva nešto od sebe kroz neprestanu promjenu, jer samo onaj koji se mijenja, ali zadržava supstituciju svog vlastitog ja može biti siguran da mu neće izmaći tle pod nogama, da će se znati snaći u kodiranim i robotiziranim algoritamskim šumovima. Poezija ove pjesnikinje jeste i potreba da se razbija svaka okoštalost i linearnost poznatih struktura, hvatanje u koštac sa nametnutim datosima i moranjima, dekonstrukcija svakog sistema kojim se ispostavlja kao jedini mogući, kako bi se došlo do onog jastva rasterećenog od kalupa i prototipnosti što se poput okova zbijaju oko tijela i uma.”

Đorđe Krajišnik, tekst ČITANJE (U)SEBI: Varvari pišu poeziju

Jana Aleksić rođena je 1984. godine u Kragujevcu. Osnovne i master studije završila je na Filološkom fakultetu Univerziteta u Beogradu, na studijskom programu Srpska književnost i jezik sa opštom književnošću. Doktorsku disertaciju Milan Kašanin kao tumač nove srpske književnosti odbranila je 2016. godine na istom fakultetu. Dobitnica je nagrade iz fonda Radmila Popović za najbolji diplomski rad iz predmeta Srpska književnost XX veka, odbranjenog na Filološkom fakultetu u Beogradu 2009. godine. Tokom 2017. godine obavila je postdoktorsko usavršavanje na Univerzitetu u Veneciji, pri Odseku za slavistiku Departmana za lingvistiku i komparativne kulturne studije (Dipartimento di Studi Linguistici e Culturali Comparati, Università Ca' Foscari Venezia, Italia).

Poeziju, kritiku, naučne radove i esejistiku objavljuje u književnoj i naučnoj periodici i zbornicima. Objavila je tri zbirke pesama: Topao kamen, Gradska biblioteka „Vladislav Petković Dis“, Čačak, 2014, Upijanje, Narodna biblioteka „Stefan Prvovenčani“, Kraljevo, biblioteka „Poezija, danas“, 2017, Arijel anonim, Zavod za proučavanje kulturnog razvitka, Beograd, 2018.

Zaposlena je na projektu „Kulturološke književne teorije i srpska književna kritika“.

Pokazne vežbe je zbirka pesama objavljenja u izdanju Narodne biblioteke „Stefan Prvovenčani“ iz Kraljeva. Za ovu zbirku dobila je nagrade „Milica Stojadinović Srpkinja“ i Zmajevu nagradu.